- Yerga bir tomchi asal tushdi va bitta kichkina chumoli kelib, asaldan bir oz tatib ko'rdi va ketdi...

- Bir oz vaqt o'tgandan keyin yana takror asal egani keldi. Chunki asalning mazasi uni o'ziga maftun qilgandi...

- Biroz asaldan egandan so'ng ketmoqchi bo'ldi, biroq asal judayam lazzatli edi...

- Nima bo'lganda ham asalni tashlab keta olmadi....

- Chunki u asalni mazasini endi - endi tatib ko'rmoqda edi, shuning uchun ham u asalga mukkasidan ketgan edi...

- Asal tomchisini ichiga o'zini otdi va mazza qilib uni edi...

- Va xottoki undan chiqib ketmoqchi bo'lganida, o'zida kuch topa olmadi....

Qancha harakat qilmasin, harakati uni qutqarish o'rniga asal tomchisiga battar g'arq qilib borardi Va chumoli shu asnoda tipirchilay tipirchilay jon berdi...

- Chumoli agar ochko'zlik qilmasdan ozgina asal bilan qanoatlanganda edi, halok bo'lmagan bo'lar edi...

- Hazrati Umar roziyallohu anhu shunday deydilar....

- Dunyo katta bir asal tomchisidir. Kim undan etarli miqdor bilan kifoyalansa qutiladi.

- Endi kim unga ochko'zlik bilan tashlansa, chumoli kabi asalga g'arq bo'lib, halok bo'ladi"...

Manba: www.oq-ayiq.net